vorige "JULIANA-DAGEN" volgende

Bij het bronzen sculptuur van MaRf "Not for children"


We zijn wat we kwijt zijn.
Ik heb niet te bezingen,
nog in de pre-ironie beleefde herinneringen.

Veluwezoom was mijn einder, schoolschrift mijn klad van de wereld, vader de schaduw die gaande de zon met me meelengen zou.
We sprongen over omgevallen graven.
We telden tot honderd en vonden elkaar.
We losten in de diepe blauwe kom van zomeravonden als suiker op.

Maar achttien naderde:
een tegenligger in een bromfietswolk.
We keken als koeien naar andere koeien.

Alles viel om.
Boven de aarde zweefde een vrouw.
Zij moest mij melken.

De Veluwe, ach de Veluwe verwelkte
en ik kreeg woorden met de wereld.
Haar mythe bleek Hitler.

We zijn wat we kwijt zijn.
Ik heb wel een broekzak,
maar kauwgom -



Benno Barnard



vorige "JULIANA-DAGEN" volgende