"Geboren in een land met ander Licht"

uit een land met een ander licht meer nog, uit de verloren grond van ons hart kwamen wij nader tot u met een gemoed van jute en een geslepen wil van brons versloegen wij de broze ziel van de twijfels wat de sporen aanreikten bewaarden wij in de heupen van elkaar, en toch vergeef ons ons samenzijn onze stemmen zijn ontsnapt, nooit teruggevonden we kijken niet, we overwegen want wat we aan de aarde gegeven hebben heeft de aarde zonder aarzeling teruggenomen wie bracht ons tot stilstand? waar is hij die ons op handen droeg? roel richelieu van londersele mei 2002

"Geboren in een land met ander Licht"