vorige "Geboren in een land met ander Licht" volgende

uit een land met een ander licht
meer nog, uit de verloren grond van ons hart
kwamen wij nader tot u

met een gemoed van jute
en een geslepen wil van brons versloegen
wij de broze ziel van de twijfels
wat de sporen aanreikten bewaarden wij
in de heupen van elkaar, en toch

vergeef ons ons samenzijn
onze stemmen zijn ontsnapt, nooit teruggevonden
we kijken niet, we overwegen
want wat we aan de aarde gegeven hebben
heeft de aarde zonder aarzeling teruggenomen

wie bracht ons tot stilstand?
waar is hij die ons op handen droeg?

roel richelieu van londersele mei 2002



vorige "Geboren in een land met ander Licht" volgende