"Statische dans."

BEELDSPRAAK Bij het keramisch sculptuur van MaRf "Statische Dans" Met een beschadigde huid begint zij dit tweede leven, waarin zij de duidende sporen draagt, de wonderlijke wonden van een vorig bestaan. Zo staat zij met een uitgehold gezicht te staren naar het vlies op het grondwater, heel lang en langzaam tot zij splijt van spijt. En tussen het begerig gras van haar dromen stapelt zij overleveringen op en bezwaarschriften tegen elk leven dat gebakken zit in keramiek. Verborgen als een relikwie in een skelet verzamelt zij de zeven onomatopeeën van het lijden, die ademen door de rechthoekige gaten in haar lijf, waardoor zij gedeeltelijk doorzichtig wordt. Zij luistert onbewogen naar het gekerm en het geklier van de schooiers onder de bruggen en in de parken. Zij spaart de tijd op en hoopt op het bloeien van haar borsten. In de hertst zegt zij vaarwel aan de rottende bladeren en maakt zich op voor een seizoen met heel veel regen. Zij is een beeld van een vrouw. Willem M. Roggeman "STATISCHE DANSERES" OF "VROUW ZONDER KIND" Bij het keramisch sculptuur van MaRf "Statische Dans" weegt de leegte bakstenen is stilte met geen vinger te tillen springlevend het kind met zijn bleek, ovaal gezicht, dat geen beugel draagt, zijn projectieplaatje veelvuldig afgedraaid door hormonen in de wiek geschoten geile waarzeggers met gespleten tong die toekomst lezen in de lijnen van mijn hand enkel slib heb ik gedragen onder het hart een oerwoud bloed Astrid Dewancker

"Statische dans."