"Noeit mee twieen, wriee weinig alliene, ten minsten mee drij^n."

NOEIT MEE TWIEEN Gedicht bij de bronzen sculptuur van MaRf "Noeit mee twieen, wriee weinig alliene, ten minsten mee drij^n" we wandelen buiten de aarde van omheining naar omheining hier kennen de maanden elkaar, verandert er niets, want we zijn voor altijd samen de bomen schikken zich naar de wind en staan te lezen bij de vijver wij leggen onze woorden op het water, wachten of ze naar iemand varen zonder gezicht spreken we elkaar toe in dit kleine halfrond van de heer we kennen het web en zijn redenen misschien moeten we bij een mens blijven haperen om geluid te maken en onszelf te herstellen we wandelen, wat gaan we uit de weg? roel richelieu van londersele

"Noeit mee twieen, wriee weinig alliene, ten minsten mee drij^n."