| "Openstaand voor de liefde." |
|
Gedicht bij de keramische sculptuur van MaRf "Openstaand voor de liefde." gij, vrouwe met de vissenstaart gij scheurt me rauw; in holtes tast ge mij aan bruidsgaar uw vilten kleed uw zielenpels de buitenwereld slingert uw boegbeeld naar binnen gij staat gegrond, geaard in laagjes opgerold geluk wees mooi en zwijgen doet ge al tot in de vin fier opzij als in draf gezeten een vrouw tot silhouet of lijn herleid danst toch haar pose een golfslag in lenige lenden onthult gekwetste plooibaarheid voor hem kleurdraadjes uit ragfijn web glijden uit in een duistere oven vol glimmende godjes hoor de herten burlen! het bronst in haar al één zijn nicole ledegen september-november 2003 |
| "Openstaand voor de liefde." |