vorige "Plattelands Venus." volgende
Dans.
Gedicht bij de bronzen sculptuur van MaRf


Omsingeld door
maagdenpalm, wingerd en winde,
omringd door groen- en- witte sluiers
van kervel en klimop
klimrozen, kruid en bruid,
gevangen in dit huis
waar mieren langs de muren
kruipen -

In dit huis
in dit lege, lege
niet langer bewoonbare huis
heeft verdriet nog een naam.

Angst sluipt langs
deuren en vensters naar buiten
sluipt over het wollen tapijt
door moedermotten aangevreten.

Verdriet vindt een weg door
de schoorsteen.
De felle maan werpt
licht over de vloer.

Manon danst
maar met verkeerde passen.
Haar voeten zijn niet langer licht.

Patricia Lasoen mei 2005


vorige "Plattelands Venus." volgende
idth="20" height="20">