|
"Zeven mijlslaarzen" | |
 |
De bronst van brons heeft zich met haast en spoed in benen vastgezet en loopt zijn snelle race tegen de tijd. Dit opgefokt en heet gedrag is zelden goed, het gaat steeds om een ondoordacht en kwetsbaar spel van vlees en bloed dat de veel te vlugge dood met zeis en schedel naar het haastig hart verjaagt. Zo is de mens: een mooi dwaas dier door hersens opgejut, een wankel kind dat met zijn veel te grote mond zee en bergen aan het lachen brengt. Willie Verhegghe |
|
"Zeven mijlslaarzen" | |