"Metafysische Liefde."

Metafysische Liefde. Gedicht bij de bronzen sculptuur van MaRf Je kop breken over. Open staan voor. Denken dat. Zeker zijn van het onzekere. De eeuwige twijfel. En dan bloedmooie lippen als gloeiende lava op je lippen voelen, het lichaam dat zich geeft met al zijn toppen,in al zijn holtes, de luwte van de vederlichte liefde die loodzwaar wordt bij nacht en ontij en als een steen het hart bezwaart. Zal zij ? Zou ik ? Zullen wij ? Ooit ? Een spervuur van vragen en twijfel, tot vuur het hardste ijs ontdooien doet en de vrouw zich geeft. Als een oester aan de parel. En haar schoonheid die zegeviert, de kracht van haar zuigend,vragend vlees. willie verhegghe mei 2005

"Metafysische Liefde."