|
"In de mist van je gevoelens." | |
 |
In de mist van je gevoelens. Gedicht bij de bronzen sculptuur van MaRf Te mooi de hoge benen die haar kruis tot in de hemel dragen, de koperen meisjesborsten met tepels als kersen en huid die gloeit vol honingraten. Tot het groen langzaam verdonkert en geel tot bruin en grijs vervaagt, de rokken over dun gewalste heupen, slepend zonder woorden hun textuur meten met de aarde. Het onbekende in cirkels rond de gaten vol herinnering, is al wat zichtbaar wordt en blijft. Ina Stabergh |
|
"In de mist van je gevoelens." | |