| "Oorlog en Vrede. I." |
|
DICHTERBIJ VREDE Gedicht bij sculptuur van MaRf." "Oorlog en Vrede. I." (geweer met roos) Wat zijn liefde, kunst en tederheid zonder moeders die hun kinderen in alle rust te slapen kunnen leggen? Soms denk ik : uit mijn pen alleen nog woorden die vechten tegen oorlog en alles wat naar generaals en kogels ruikt. Weet dat dichters wel eens strijders zijn, dat zij muren bouwen rondom haat en alles wat de wereld zwart en bitter maakt, dat zij gulzig gaten knagen in de kelen van keizers en hun opgejutte knechten die mannen genadeloos de dood injagen. Ik laat uit geweren rozen groeien, schiet hen dan de blauwe hemel in, een hemel waarin witte duiven onaantastbaar hoog en sierlijk met duizend vleugelpennen het woord vrede schrijven. willie verhegghe |
| "Oorlog en Vrede. I." |