|
"Toen ik klein was en onder tafel woonde" | |
 |
toen ik klein was en onder tafel woonde kende ik de enkels van de grote mensen nu ken ik enkel de grote mensen en dat is niet de bron van mijn vreugde laten we ons voortaan alleen nog vergissen en lachen met de spijkers van het geduld we zullen hout geven aan de bossen en goud aan de bankiers van het leven in de lente van de leugens zullen we de snoeiers handhaven en waken over de tongen en het woord laten we weer vossen kweken en de telers van de macht verschalken met raven en kazen we zullen de paleizen smaller maken en de sleutels uitdelen aan de gekken van de stad maar de wetten weten wie ze dragen en aan de hoofden van de gekken wordt geschaafd zonder verpozen roel richelieu van londersele |
 |
Opening Poëzieroute 1999 met Liliane Vertessen, Paul Van Gysegem en MaRf |
|
"Toen ik klein was en onder tafel woonde" | |