"Het hoofd vol duisternis"

Voor R Die het nooit gezegd kreeg, wil het je nu wel zeggen- voor het vlees het besterft, het zelf nog eenzelviger en zij nog eenzijdiger en nog meer zwijgzaam. Licht op het hoofd vol duisternis. Raak aan de barst in haar brein, splijt open die breuklijn van tobben en voelen. Blijf voeden met woorden, doorgroef, modelleer. Ebaucheer haar in was. Laat niet verstenen die wanhoop. Die het nooit gezegd kreeg probeer het al jaren te zeggen: dat ze, dat ze van van plan is je planken te kopen, dat ze voor je hout wil kopen, dat ze van je houdt. Lut de Block "Het hoofd vol duisternis" Wanneer de nacht zijn duister kleed over dorp en stad heeft uitgespreid slaat het hoofd op hol, de klok middernacht, de hand gods de dromen stuk. En de mens, hij stottert in zijn keel, slaat eeuwenoude vazen stuk en ziet zichzelf als monster in de spiegel van de tijd. Die al zijn tanden mist. Plots slaat een bliksem in, de donder volgt hem op zwavelvoet en in het brein breekt alle glas. Dan hult de geest zich weer in zwart. Willie Verhegghe

"Het hoofd vol duisternis"