vorige "Trying to be mother" volgende

Zonder armslag, zonder ogen 
wil ze het hoofd bieden aan de bronzen wolk
waar het verleden van haar dromen woont
waar ze haar hoop verschuift naar kinderlijk verlangen
een kasteel is ze, een huis vol nageslacht

boven de schietgaten van de tijd mengt ze
haar blauwe liefde, haar woorden rusten
op de schouders van begrip en eerste lenigheid
ze rust terwijl ze beweegt
haar borsten zijn de kleinste doosjes van het geluk

vruchtbaar is haar houding, zonder armslag haar twijfel
waar zal ik haar een hand geven?


roel richelieu van londersele

vorige "Trying to be mother" volgende